100άρα Βενζίνη: Δίνει όντως παραπάνω γκάζια και χιλιόμετρα ή είναι μύθος;
Η 100άρα βενζίνη δίνει παραπάνω γκάζια;
Tι σημαίνουν τα οκτάνια, πώς αποφεύγονται τα «πειράκια»;
Ποιο καύσιμο ταιριάζει πραγματικά στο αυτοκίνητο σου;
autoagora Team
Που διαφέρουν 95αρα και 100άρα;
Ο ισχυρισμός ότι η 100άρα βενζίνη χαρίζει περισσότερα άλογα, αυξάνει την τελική ταχύτητα και «βγάζει» περισσότερα χιλιόμετρα είναι εξαιρετικά διαδεδομένος στους οδηγούς. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι πως το καύσιμο υψηλών οκτανίων είναι σχεδιασμένο για συγκεκριμένους κινητήρες και η χρήση του σε ένα συμβατικό αυτοκίνητο σπάνια προσφέρει τα αναμενόμενα οφέλη.
Δεν υπάρχει ένας γενικός κανόνας που να ισχύει για όλα τα οχήματα, καθώς κάθε κινητήρας εσωτερικής καύσης έχει κατασκευαστεί για να λειτουργεί με ένα ελάχιστο όριο οκτανίων. Σε έναν ατμοσφαιρικό κινητήρα 1,2 λίτρων με χαμηλή ή μεσαία σχέση συμπίεσης (π.χ. 10:1), η προσθήκη βενζίνης 100 οκτανίων δεν πρόκειται να μεταβάλει την απόδοση, αφού το καύσιμο μίγμα δεν συμπιέζεται περισσότερο από τα έμβολα.
Στον αντίποδα, σε ένα σύγχρονο σπορ μοντέλο ή ένα supercar, όπως για παράδειγμα μια Ferrari 458 Speciale με ατμοσφαιρικό V8 κινητήρα και σχέση συμπίεσης 14:1, η χρήση καυσίμου με τουλάχιστον 98 ή 100 οκτάνια είναι απαραίτητη. Σε τέτοιες κατασκευές, αν το σύστημα ανιχνεύσει καύσιμο χαμηλότερων οκτανίων, ενεργοποιεί αυτόματα μια λειτουργία ασφαλείας (safe mode), περιορίζοντας την απόδοση για την προστασία των μηχανικών μερών.
Τι εκφράζει ο αριθμός οκτανίων και πώς παρασκευάζεται το καύσιμο;
Ο αριθμός οκτανίων εκφράζει τη χημική συμπεριφορά του καυσίμου και συγκεκριμένα την αντοχή του στην αυτανάφλεξη. Όταν η αντλία αναγράφει 95 οκτάνια, σημαίνει ότι το καύσιμο συμπεριφέρεται χημικά όπως ένα μίγμα που αποτελείται κατά 95% από ισοοκτάνιο (ουσία ανθεκτική στην κρούση) και κατά 5% από επτάνιο (ουσία ευαίσθητη στην ανάφλεξη).
Η μέτρηση του δείκτη οκτανίων γίνεται στα εργαστήρια με ειδικούς μονοκύλινδρους κινητήρες μεταβλητής συμπίεσης. Η αύξηση των οκτανίων επιτυγχάνεται στα διυλιστήρια μέσω της προσθήκης συστατικών υψηλής κρουστικής αντοχής, όπως οι ισοπαραφίνες και οι οξυγονούχες ενώσεις.
Δεν υπάρχει ένας γενικός κανόνας που να ισχύει για όλα τα οχήματα, καθώς κάθε κινητήρας εσωτερικής καύσης έχει κατασκευαστεί για να λειτουργεί με ένα ελάχιστο όριο οκτανίων. Σε έναν ατμοσφαιρικό κινητήρα 1,2 λίτρων με χαμηλή ή μεσαία σχέση συμπίεσης (π.χ. 10:1), η προσθήκη βενζίνης 100 οκτανίων δεν πρόκειται να μεταβάλει την απόδοση, αφού το καύσιμο μίγμα δεν συμπιέζεται περισσότερο από τα έμβολα.
Η ομαλή καύση, τα «πειράκια» και η προστασία του κινητήρα
Όσο περισσότερα είναι τα οκτάνια, τόσο μεγαλύτερη πίεση μπορεί να δεχθεί το καύσιμο μίγμα στον θάλαμο καύσης πριν αναφλεγεί αυτόματα. Όταν χρησιμοποιείται βενζίνη με λιγότερα οκτάνια από όσα απαιτεί ο κατασκευαστής, παρουσιάζεται το φαινόμενο της κρουστικής καύσης. Αυτή η άτακτη έκρηξη προκαλεί τους χαρακτηριστικούς μεταλλικούς θορύβους που είναι γνωστοί ως «πειράκια».
Τα πειράκια διαταράσσουν τον συγχρονισμό του μοτέρ, προκαλούν υπερθέρμανση και μπορούν να αποβούν καταστροφικά για τα ζωτικά εξαρτήματα του κινητήρα σε βάθος χρόνου. Για τον λόγο αυτό, η χρήση καυσίμου 98 ή 100 οκτανίων συνιστάται σε κινητήρες υψηλής συμπίεσης, αλλά και σε παλαιότερα οχήματα που εμφανίζουν προβλήματα ανώμαλης καύσης, εξασφαλίζοντας τη μακροζωία του κινητήρα και τη σωστή λειτουργία του.