Αυτόνομη οδήγηση: «αδιανόητη ευκολία» ή το τέλος της μαγείας της Αυτοκίνησης;
Οι «petrolheads» την απεχθάνονται ίσως χειρότερα και από την ηλεκτροκίνηση.
Όμως η εφαρμογή της δεν είναι απόλυτη, μπορεί να χρησιμεύει σε όλους κατά περίπτωση.
«Παίρνεις το τιμόνι» όποτε έχεις όρεξη για οδήγηση, εξερεύνηση και περιπέτεια.
Όμως έχεις και έναν ιδιωτικό σοφέρ για τις ώρες που είσαι κουρασμένος.
autoagora Team
Οι «petrolheads» την απεχθάνονται ίσως χειρότερα και από την ηλεκτροκίνηση
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ο όρος «αυτόματος πιλότος» αναφερόταν απλώς στο σύστημα διατήρησης ταχύτητας (cruise control). Χρησιμοποιούνταν καθ’ υπερβολή για τα μοντέλα που ήταν εξοπλισμένα με την εν λόγω ευκολία, παραπέμποντας στο σύστημα της πραγματικά αυτόματης πλοήγησης των αεροσκαφών. Όμως, αν ρωτούσαμε οποιονδήποτε οδηγό εκείνης της όχι και τόσο μακρινής εποχής αν θα πίστευε τη σημερινή εξέλιξη —με την τεχνολογία της αυτόνομης οδήγησης να έχει πλέον εφαρμοστεί νόμιμα εκτός εργαστηρίου και στους δρόμους ορισμένων περιοχών του πλανήτη— σίγουρα θα γελούσε και θα μας χλεύαζε ως φαντασιόπληκτους. Οι δε λάτρεις της παραδοσιακής οδήγησης (petrolheads) δεν θέλουν καν να ακούνε για τη συγκεκριμένη τεχνολογία, καθώς πιστεύουν ότι αυτή ήρθε για να φέρει... το τέλος της μαγείας της αυτοκίνησης.
Όμως η εφαρμογή της δεν είναι απόλυτη, μπορεί να χρησιμεύει σε όλους κατά περίπτωση
Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι αυτή η άποψη αποτελεί έναν απόλυτο αφορισμό. Σε πρώτη φάση, θα μπορούσαμε απλά να παρατηρήσουμε ότι τα συστήματα αυτόνομης οδήγησης δεν έχουν καθολική ή αναγκαστική εφαρμογή. Η τεχνολογία αυτή μπορεί να ενεργοποιείται κατά περίπτωση στα αυτόνομα οχήματα που εφοδιάζονται με το εν λόγω σύστημα κατά το δοκούν, φαινόμενη περιστασιακά χρήσιμη σε οποιονδήποτε —ακόμη και αν αυτός είναι φανατικός της ιδέας της οδήγησης. Άλλωστε, η αυτόνομη μετακίνηση έχει διάφορα στάδια εξέλιξης και μάλλον θα αργήσουμε ακόμη να φτάσουμε σε σημείο όπου τα αυτοκίνητα χωρίς τιμόνι θα κυκλοφορούν ελεύθερα, τουλάχιστον στους ευρωπαϊκούς δρόμους.
«Παίρνεις το τιμόνι» όποτε έχεις όρεξη για οδήγηση, εξερεύνηση και περιπέτεια
Πάντως, με τα σημερινά δεδομένα και αναλογιζόμενοι την αυστηρή νομοθεσία και την επιφυλακτική για την ώρα στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το ζήτημα, οι φανατικοί εραστές της αυτοκίνησης δεν πρέπει ακόμη να ανησυχούν. Τα συστήματα υποβοήθησης οδηγού των οποίων επιτρέπεται η λειτουργία σε χώρες όπως η Γερμανία και η Τσεχία είναι ακόμη «επιβλεπόμενα». Ο οδηγός φέρει για την ώρα τη νομική ευθύνη σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος, ακόμη και αν αυτό προκλήθηκε από το αυτόματο σύστημα οδήγησης.
Πέρα όμως από τους νομικούς περιορισμούς στην Ε.Ε., εξετάζοντας την τεχνολογία που σταδιακά εδραιώνεται, διαπιστώνουμε ότι υπό προϋποθέσεις μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη. Φανταστείτε, για παράδειγμα, να οδηγείτε μέσα στην πυκνή κίνηση στους δρόμους ένα πρωινό προς τη δουλειά και το όχημά σας να σας δίνει τη δυνατότητα να αφήσετε προσωρινά το τιμόνι για να πραγματοποιήσετε ένα επαγγελματικό τηλεφώνημα ή να στείλετε ένα βιαστικό email. Αυτές οι εφαρμογές δεν αναιρούν τη δυνατότητα να πιάσει κανείς το τιμόνι στα χέρια του και να ευχαριστηθεί την απόλαυση της οδήγησης, σε άλλη περίσταση, σε έναν ανοιχτό επαρχιακό δρόμο.
Όμως έχεις και έναν ιδιωτικό σοφέρ για τις ώρες που είσαι κουρασμένος
Ποιος όμως δεν φαντάζεται την ευκολία που θα προσφέρει αυτή η τεχνολογική εξέλιξη όταν, επιστρέφοντας κουρασμένος από την εργασία του, θέλει —όπως λέγαμε ανυποψίαστοι παλιότερα— το αυτοκίνητο να... «πηγαίνει μόνο του»; Στην περίπτωση αυτή, και αν όλα προχωρήσουν με τον τρόπο και τον ρυθμό που δείχνουν τα τεχνολογικά δεδομένα, δεν θα αργήσει η ώρα που όντως ακόμη και ένας καθημερινός μισθωτός θα μπορεί να έχει περιστασιακά τον δικό του ψηφιακό σοφέρ.