Τα Αδύναμα Σημεία του VW T-ROC

Από compact crossover σε C-SUV: Μια αναβάθμιση που κοστίζει τελικά ακριβά.
Βελτιωμένοι χώροι, αλλά... οι πίσω παραμένουν «στριμωχτοί».
Η «Hybrid» αλήθεια: Mild-hybrid, όχι Full-hybrid και δεν καίει σαν υβριδικό.
«Σφιχτή» ανάρτηση: Έτοιμοι για την ελληνική πραγματικότητα ή μήπως όχι;

autoagora Team

Από compact crossover σε C-SUV: Μια αναβάθμιση που κοστίζει τελικά ακριβά

Κάθε αυτοκίνητο έχει δυνατά και αδύναμα σημεία και πολλές φορές τα δεύτερα είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά στην τελική απόφαση αγοράς. Γι ΄αυτόν ακριβώς το λόγο, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε την ενότητα τα «Αδύναμα Σημεία» (αντίστοιχα θα ακολουθήσουν και τα «Δυνατά Σημεία»), στην οποία νέα μοντέλα στην ελληνική αγορά, δημοφιλή και best-sellers, θα μπαίνουν στο… «μικροσκόπιο» για να αποκαλυφτούν όλα όσα πιθανώς κρύβονται στα «ψιλά» γράμματα. Μοναδικός στόχος η καλύτερη ενημέρωση του ενδεχόμενου αγοραστή, ώστε να κάνει τη σωστή, πιο συνειδητή επιλογή.

Το Volkswagen T-Roc είναι ένα μοντέλο που γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην ελληνική αγορά, ενώ πρόσφατα πέρασε στην δεύτερη γενιά με εμφανείς διαφορές που το έκαναν να συζητηθεί. Το νέο T-Roc μεγάλωσε, απέκτησε πιο σπορ εικόνα, «πάτησε» στην κατηγορία των C-SUV – εφόσον μέχρι πρότινος το γνωρίζαμε ως μικρό B-SUV – και συνεχίζει να αποκαλείται με το «βαρύ» όνομα της Volkswagen. Όμως, ακριβώς επειδή δεν είναι πλέον ένα μικρό, προσιτό crossover, αξίζει να δούμε και τα σημεία που μπορεί να προβληματίσουν έναν υποψήφιο αγοραστή.

Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη δοκιμή του νέου VW T-Roc 1.5 eTSI 116 PS από το site μας πατώντας εδώ: Δοκιμή VW T-Roc 116 PS



Το νέο T-Roc δεν είναι πια απλώς ένα compact crossover με lifestyle χαρακτήρα. Με τις μεγαλύτερες διαστάσεις του μπαίνει ξεκάθαρα την κατηγορία των C-SUV, κάτι που από μόνο του δεν είναι αρνητικό. Το ερώτημα είναι αν η αναβάθμιση αυτή δικαιολογεί την τιμή, γιατί με αρχική από 28.590 ευρώ το T-Roc μπαίνει σε περιοχή όπου ο ανταγωνισμός δεν συγχωρεί πολλά.

Ξεφεύγει από τα όρια του προσιτού και δεν μπορεί πλέον να κριθεί με τα δεδομένα ενός B-SUV. Ο αγοραστής που πληρώνει κοντά στις 30.000 ευρώ αρχίζει να κοιτάζει πλέον μοντέλα με κορυφαίους χώρους, πιο πλούσια γκάμα κινητήρων και σε αρκετές περιπτώσεις καλύτερη σχέση value-for-money.

Το θέμα γίνεται πιο έντονο στις ακριβότερες εκδόσεις. Εκεί, το T-Roc μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και την αρχική τιμή του Volkswagen Tiguan, ενός «ομόσταυλου» μοντέλου που δρα παραδοσιακά στην οικογενειακή κατηγορία των C-SUV, με μεγαλύτερη καμπίνα, πιο ποιοτική αίσθηση και συνολικά πιο «γεμάτο» χαρακτήρα.

Βελτιωμένοι χώροι, αλλά... οι πίσω παραμένουν «στριμωχτοί»

Μπορεί, λοιπόν, η αύξηση των διαστάσεων να έφερε περισσότερη ευρυχωρία συγκριτικά με το προηγούμενο T-Roc, όμως οι μετρήσεις δείχνουν ότι το νέο δεν κάνει το μεγάλο «άλμα» που ίσως περιμένει κανείς από ένα μοντέλο που πλέον πατά πιο κοντά στα C-SUV. Για να είμαστε συγκεκριμένοι, στην καμπίνα, ο χώρος μπροστά από τα γόνατα των πίσω επιβατών μετρήθηκε στα 16 εκ., ενώ ο αέρας πάνω από το κεφάλι φτάνει τα 5,5 εκατοστά (άτομο ύψους 1,75 μ.). Είναι τιμές αξιοπρεπείς, όμως τις συναντάμε και σε ευρύχωρα μικρά SUV. Άρα, το T-Roc δεν δημιουργεί την αίσθηση ότι αλλάζεις κατηγορία σε επίπεδο χώρων, κάτι που θα δικαιολογούσε σε ένα βαθμό την αύξηση στην αρχική τιμή.



Αντίστοιχα, το πλάτος του πίσω καθίσματος μετρήθηκε στο 1,38 μ., μία τιμή που επιτρέπει τη μεταφορά δύο ενηλίκων με άνεση και ενός τρίτου με τους αναμενόμενους συμβιβασμούς. Δεν είναι στενό, αλλά δεν είναι και από τα μοντέλα που θα κάνουν τη διαφορά για μία οικογένεια με τρία παιδιά ή με συχνή χρήση της πίσω σειράς από τρεις επιβάτες. Τα περισσότερα C-SUV θα μπορέσουν να φιλοξενήσουν και τρίτο με σχετική – ή έστω περισσότερη – άνεση.

Όσο για το πορτμπαγκάζ των 475 λίτρων είναι πρακτικό και σίγουρα καλύπτει τις καθημερινές ανάγκες, τα ψώνια, μία εκδρομή ή τις αποσκευές μιας μικρής οικογένειας. Ωστόσο, δεν απέχει ή «χάνει» από μοντέλα της μικρότερης κατηγορίας με πολύ έξυπνη εκμετάλλευση χώρων. Για παράδειγμα, το μικρότερο Ford Puma το ξεπερνά, και μάλιστα κατά πολύ, προσφέροντας 536 λτ.  Παράλληλα, απέναντι σε μεγαλύτερα C-SUV, η διαφορά γίνεται πιο εμφανής, αν σκεφτούμε απλά πως το Tiguan διαθέτει αποθηκευτικό χώρο 652 λτ., σχεδόν 200 λτ. περισσότερα.

Η «Hybrid» αλήθεια: Mild-hybrid, όχι Full-hybrid και δεν καίει σαν υβριδικό

Περνώντας στο μηχανικό σύνολο, ένα σημείο που χρειάζεται προσοχή είναι η ονομασία Hybrid. Τα φουλ υβριδικά T-Roc αναμένονται στα τέλη του έτους, φυσικά σε ακόμα υψηλότερη τιμή. Μέχρι τότε, το VW T-Roc χρησιμοποιεί αποκλειστικά τον 1.5 eTSI με ήπια υβριδική τεχνολογία 48V, αποδίδοντας 116 ή 150 ίππους. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ηλεκτρική υποβοήθηση, ανάκτηση ενέργειας και λειτουργίες που βοηθούν στη μείωση της κατανάλωσης, όμως το αυτοκίνητο δεν είναι full hybrid.



Ακόμα κι αν ο 1.5 eTSI έχει λειτουργία «coasting», δηλαδή μπορεί να σβήσει τελείως κατά το «ρολάρισμα» του αυτοκινήτου για μέγιστη οικονομία και σύστημα απενεργοποίησης κυλίνδρων ACT (θέτει τους 2 από τους 4 εκτός λειτουργίας όταν το φορτίο είναι χαμηλό), το T-Roc δεν μπορεί να κινηθεί αμιγώς ηλεκτρικά όπως ένα πλήρως υβριδικό μοντέλο, ούτε προσφέρει την αίσθηση ηλεκτρικής κίνησης σε χαμηλές ταχύτητες. Ακόμη και απέναντι σε ορισμένες σύγχρονες 48βολτες λύσεις του ανταγωνισμού, όπως αυτές που συναντάμε σε μοντέλα του ομίλου Stellantis και μπορούν σε συγκεκριμένες συνθήκες να κινηθούν ηλεκτρικά για μικρά διαστήματα, η προσέγγιση της Volkswagen είναι πιο κλασική, και με λιγότερο όφελος.

Στην δοκιμή του T-Roc των 116 PS, οι μετρήσεις μας έδειξαν 6,7 λτ./100 χλμ. στην πόλη, 5,2 λτ./100 χλμ. στο ταξίδι (σταθερή ταχύτητα 100 χλμ./ώρα) και μέση κατανάλωση 7,2 λτ./100 χλμ. σε μικτό κύκλο οδήγησης που προσομοιώνει καθημερινές συνθήκες.  Με λίγα, λόγια, είναι λίγο πιο οικονομικό από ένα απλό βενζινοκίνητο, όχι όμως στο επίπεδο που περιμένει κανείς από ένα υβριδικό με την πλήρη έννοια του όρου.

Για να γίνει αισθητή η διαφορά σε σχέση με ένα πλήρως υβριδικό μοντέλο αντίστοιχης κατηγορίας, το Nissan Qashqai με το σύστημα e-Power και το Toyota C-HR μπορούν να κινηθούν στην πόλη με νούμερα κάτω των 3,5 λτ./100 χλμ. Με απλά λόγια, καίνε τα μισά καύσιμα.
 

«Σφιχτή» ανάρτηση: Έτοιμοι για την ελληνική πραγματικότητα ή μήπως όχι;

Τέλος, το T-Roc παραδοσιακά είχε έναν πιο «σφιχτό», ευρωπαϊκό χαρακτήρα στον δρόμο και αυτό συνεχίζεται και στη νέα γενιά. Το θετικό είναι ότι το αυτοκίνητο πατάει σταθερά, εμπνέει εμπιστοσύνη και δεν δίνει την αίσθηση ενός «μαλακού» SUV που γέρνει ή αποσυντονίζεται εύκολα.

Στους ελληνικούς δρόμους όμως, η εικόνα δεν είναι το ίδιο κολακευτική. Ακόμη και με τη 17άρα ζάντα της έκδοσης που δοκιμάσαμε, το T-Roc δεν ήταν από τα πιο άνετα μοντέλα της κατηγορίας.Οι εγκάρσιες ανωμαλίες, οι κακοτεχνίες και οι συνεχόμενες μικρές λακκούβες περνούν πιο αισθητά στην καμπίνα απ ’ ό,τι θα ήθελε ένας οικογενειάρχης που βάζει την άνεση ψηλά στη λίστα του.

Δεν μιλάμε φυσικά για ένα κουραστικό ή κακορυθμισμένο αυτοκίνητο, αλλά ενδεχομένως είναι κάτι που ο παραπάνω θα πρέπει να γνωρίζει. Η Volkswagen έχει επιλέξει μία ρύθμιση που δίνει προτεραιότητα στον έλεγχο του αμαξώματος και στη σταθερότητα. Όμως σε ένα μοντέλο που πλέον κοστίζει όσο κοστίζει και απευθύνεται και σε οικογένειες, η άνεση έχει μεγάλη βαρύτητα. Με μεγαλύτερες ζάντες (20άρες στην έκδοση R-Line) και χαμηλότερο προφίλ ελαστικών, μπορεί να θεωρηθεί «σκληρό» για τον μέσο οδηγό, κάτι που πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη όποιος σκέφτεται για μία πιο πλούσια ή πιο «εντυπωσιακή» έκδοση.



Συνολικά, το νέο Volkswagen T-Roc είναι ένα πιο ώριμο και ολοκληρωμένο αυτοκίνητο από πριν. Έχει ισχυρό όνομα, καλή εικόνα και ικανοποιητική ποιότητα κατασκευής. Τα αδύναμα σημεία του όμως είναι συγκεκριμένα και σημαντικά: η υψηλή τιμή, οι χώροι που δεν ξεχωρίζουν όσο υπόσχονται οι διαστάσεις, η mild hybrid τεχνολογία με μικρό όφελος σε κατανάλωση και η κάπως «σκληρή» κύλιση σε ελληνικά οδοστρώματα. Δεν είναι λόγοι για να το απορρίψει κανείς αυτόματα, είναι όμως στοιχεία που πρέπει να ξέρει πριν υπογράψει.