Ακριβή βενζίνη, αυξημένα κέρδη: Τι μαθαίνουμε από τα νέα στοιχεία πετρελαϊκών

Οι οδηγοί πληρώνουν σταθερά ακριβότερα καύσιμα με πρόφαση τις διεθνείς εντάσεις που επαναφέρουν την αβεβαιότητα στις αγορές ενέργειας.
Την ίδια περίοδο η Motor Oil ανακοίνωσε κέρδη 332,7 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 293% σε σχέση με πέρυσι.
Τα στοιχεία παρουσιάζουν πως η εκτόξευση των κερδών προήλθε κυρίως από εξαγωγές και αεροπορικά καύσιμα, όχι από την ελληνική αγορά.
Το ερώτημα δεν είναι αν οι εταιρείες πρέπει να έχουν κέρδη, αλλά γιατί ο καταναλωτής βρίσκεται πάντα στη χαμένη πλευρά της εξίσωσης.

autoagora Team

Οι οδηγοί πληρώνουν σταθερά ακριβότερα καύσιμα με πρόφαση τις διεθνείς εντάσεις που επαναφέρουν την αβεβαιότητα στις αγορές ενέργειας

Την ώρα που οι Έλληνες οδηγοί βλέπουν το κόστος μετακίνησης να αυξάνεται ξανά λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και της ανόδου των διεθνών τιμών πετρελαίου, η Motor Oil ανακοίνωσε αύξηση καθαρών κερδών κατά 293% μέσα σε έναν χρόνο. Πρόκειται για μια αντίθεση που γεννά εύλογα ερωτήματα: γιατί κάθε διεθνής κρίση μεταφράζεται σχεδόν άμεσα σε ακριβότερα καύσιμα για τον πολίτη, αλλά ταυτόχρονα σε ακόμη μεγαλύτερα κέρδη για τις εταιρείες του κλάδου;

Τους τελευταίους μήνες οι τιμές των καυσίμων έχουν κινηθεί εκ νέου ανοδικά χωρίς προθυμία – τουλάχιστον στην χώρα μας – να πέσουν ξανά στα προηγούμενα επίπεδα, με αφορμή τις γεωπολιτικές εξελίξεις και τις ανησυχίες για την παγκόσμια προσφορά πετρελαίου. Για τον μέσο οδηγό, το αποτέλεσμα είναι γνώριμο. Κάθε νέα διεθνής κρίση μετατρέπεται σε ακριβότερο γέμισμα του ρεζερβουάρ, υψηλότερο κόστος μετακίνησης και μεγαλύτερη πίεση στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Το παράδοξο είναι ότι οι αυξήσεις αυτές γίνονται άμεσα αισθητές στην αντλία, ακόμη και όταν η πραγματική επίδραση στις προμήθειες ή στα αποθέματα δεν είναι πάντοτε τόσο άμεση. Ο καταναλωτής καλείται να προσαρμοστεί γρήγορα σε κάθε αναταραχή, χωρίς να έχει αντίστοιχες δικλείδες προστασίας όταν οι συνθήκες βελτιώνονται.

Την ίδια περίοδο η Motor Oil ανακοίνωσε κέρδη 332,7 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 293% σε σχέση με πέρυσι

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ήρθε η ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων της Motor Oil, η οποία γέννησε ερωτήματα και αντίδραση σε πολλούς πολίτες. Ο όμιλος παρουσίασε καθαρά κέρδη 332,7 εκατ. ευρώ, έναντι 85 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025, ενώ ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε κατά 25%, φτάνοντας τα 3,36 δισ. ευρώ.



Προφανώς μια κερδοφόρα επιχείρηση δεν είναι από μόνη της πρόβλημα. Οι εταιρείες υπάρχουν για να παράγουν κέρδη και να ανταμείβουν τους μετόχους τους. Όμως όταν οι πολίτες ακούν για αυξήσεις τιμών λόγω διεθνών αναταράξεων και ταυτόχρονα βλέπουν σχεδόν τετραπλασιασμό της κερδοφορίας, είναι λογικό να αναρωτιούνται αν τελικά οι κρίσεις επιβαρύνουν όλους με τον ίδιο τρόπο.

Η αίσθηση που δημιουργείται είναι ότι οι κίνδυνοι κοινωνικοποιούνται, ενώ τα οφέλη ιδιωτικοποιούνται.

Τα στοιχεία παρουσιάζουν πως η εκτόξευση των κερδών προήλθε κυρίως από εξαγωγές και αεροπορικά καύσιμα, όχι από την ελληνική αγορά

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η εξήγηση δεν βρίσκεται αποκλειστικά στην εγχώρια αγορά καυσίμων. Οι εξαγωγές της εταιρείας αυξήθηκαν κατά 52,2%, ενώ τα αεροπορικά καύσιμα σημείωσαν εντυπωσιακή άνοδο πωλήσεων κατά 168,3%.

Αυτό σημαίνει ότι η αύξηση των κερδών δεν οφείλεται αποκλειστικά στον Έλληνα οδηγό που γεμίζει το αυτοκίνητό του. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν ακυρώνει το βασικό ερώτημα. Αν οι γεωπολιτικές κρίσεις δημιουργούν τόσο μεγάλες επιχειρηματικές ευκαιρίες για ορισμένους παίκτες της αγοράς, γιατί για τον τελικό καταναλωτή μεταφράζονται σχεδόν αποκλειστικά σε επιπλέον κόστος;

Με απλά λόγια, οι εταιρείες φαίνεται να έχουν τη δυνατότητα να μετατρέπουν την αβεβαιότητα σε ανάπτυξη. Ο πολίτης όμως εξακολουθεί να βιώνει την ίδια αβεβαιότητα ως οικονομική επιβάρυνση.

Το ερώτημα δεν είναι αν οι εταιρείες πρέπει να έχουν κέρδη, αλλά γιατί ο καταναλωτής βρίσκεται πάντα στη χαμένη πλευρά της εξίσωσης

Η Motor Oil αύξησε τα διαθέσιμά της στα 1,5 δισ. ευρώ, μείωσε τον δανεισμό της και ετοιμάζεται να διανείμει μέρισμα σχεδόν 194 εκατ. ευρώ. Από επιχειρηματική σκοπιά, πρόκειται για μια εξαιρετική επίδοση.

Από κοινωνική σκοπιά όμως, η εικόνα είναι διαφορετική. Ο οδηγός που πληρώνει ακριβότερη βενζίνη δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τα περιθώρια διύλισης, τις εξαγωγές ή τις διεθνείς εμπορικές ισορροπίες. Εκείνο που βλέπει είναι ότι κάθε κρίση κάνει τη μετακίνηση ακριβότερη.



Και εδώ βρίσκεται η ουσία της συζήτησης. Όχι στο αν μια εταιρεία έχει δικαίωμα να κερδίζει, αλλά στο γιατί σε κάθε νέο κύκλο αναταράξεων οι καταναλωτές καλούνται να απορροφήσουν το κόστος, ενώ οι μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι εμφανίζουν ακόμη ισχυρότερα αποτελέσματα. Κάπου εδώ, γίνεται προφανές πως τις ισορροπίες θα πρέπει να θέσει το κράτος, είτε με τον έλεγχο και περιορισμό των υπέρμετρων εσόδων των πετρελαϊκών, είτε μέσω της αναθεώρησης του φορολογικού καθεστώτος (Ε.Φ.Κ.) σε ό,τι αφορά τα καύσιμα.

Γιατί… όταν οι τιμές ανεβαίνουν, ο λογαριασμός φτάνει πάντα στον οδηγό. Όταν όμως τα κέρδη εκτοξεύονται, τα οφέλη σπάνια επιστρέφουν με την ίδια ταχύτητα στην κοινωνία. Αυτό είναι το πραγματικό παράδοξο που αναδεικνύουν τα τελευταία στοιχεία.