Περίεργα και ξεχασμένα Ιαπωνικά αυτοκίνητα

2) Honda Vamos
Πάμε! Αυτό σημαίνει στα ισπανικά το «vamos», και αυτό μας προσκαλούσε το ομώνυμο μοντέλο της Honda να κάνουμε. Να μπούμε μέσα και να πάμε για εξόρμηση.

Όπως το Suzuki Mighty Boy, έτσι και το Honda Vamos άνηκε στην κατηγορία των kei cars, και, ως εκ τούτου, το μήκος του μοντέλου ήταν 2,99m. Ο κινητήρας ήταν δικύλινδρος και αερόψυκτος, 354cc, με χαρακτηριστικό ήχο που θύμιζε VW T2. Εκτός από τον ήχο, η εμφάνιση με τα στρογγυλά φανάρια και τη ρεζέρβα στο εμπρός μέρος έδινε στο μοντέλο μία γεύση από το πασίγνωστο VW.

To Vamos ήταν πρακτικό και οικονομικό. Η οροφή μπορούσε να αφαιρεθεί γρήγορα και εύκολα, και όλοι οι διακόπτες και τα όργανα ήταν ανθεκτικοί στο νερό και τη σκόνη. Το παράξενο Honda  θεωρούταν ανταγωνιστής του Suzuki Jimny 1^ης γενιάς (η επόμενη, 2^η γενιά του Jimny έγινε γνωστή σε εμάς ως «Samurai»), αλλά, η έλλειψη τετρακίνησης και η ανοιχτή καμπίνα λειτούργησαν ως μειονεκτήματα και δεν ευδοκίμησε στην αγορά. Βρισκόταν σε παραγωγή από το 1970 έως το 1973.

Χρόνια μετά, η εταιρεία αναβίωσε την ονομασία του Vamos με 1 minivan που παρουσιάστηκε το 1999, και, σε αντίθεση με το πρώτο μοντέλο, σημείωσε μεγάλη επιτυχία.


 
3) Dome Zero
Η Dome είναι μία Ιαπωνική εταιρεία η οποία εξειδικεύεται σε αγωνιστικές κατασκευές, και η ονομασία της μεταφράζεται ως «παιδικό όνειρο».

Το 1975, ο ιδρυτής της, Minoru Hayashi, αποφάσισε να κατασκευάσει ένα sport αυτοκίνητο χρησιμοποιώντας τις γνώσεις που αποκόμισε από τους αγώνες, και έτσι δημιούργησε το Zero, ένα κεντρομήχανο όχημα με εξωφρενική εμφάνιση σε σχήμα σφήνας, πόρτες που ανοίγουν προς τα επάνω και κινητήρα Nissan L28E 2800 κυβικών. Αν σας θυμίζει κάτι ο κωδικός, είναι το μοτέρ που χρησιμοποιούσαν τα Datsun 280Z. Χάρη στα 920kg που ζύγιζε, το μοντέλο είχε επιδόσεις αντίστοιχες των Porsche της εποχής.

Η παρουσίαση του αυτοκινήτου έγινε το 1978 στο 48^ο Σαλόνι της Γενεύης, και το Dome Zero έλαβε αρκετή προσοχή και ενδιαφέρον τόσο από επενδυτές όσο και από υποψήφιους αγοραστές. Παρόλα αυτά, η αυστηρή διαδικασία έγκρισης τύπου της Ιαπωνίας, και οι περιορισμένοι πόροι της εταιρείας, έκαναν αδύνατη την κυκλοφορία του Zero στο δρόμο.

Ο κ. Hayashi δεν το έβαλε κάτω, και αποφάσισε να δημιουργήσει μία βελτιωμένη έκδοση με σκοπό να την εξάγει στις ΗΠΑ, μιας και αυτό απαιτούσε μία αρκετά πιο απλή διαδικασία.
Το Dome Zero P2 απέκτησε πιο μεγάλους προφυλακτήρες, χαρακτηριστικό των μοντέλων με αμερικάνικες προδιαγραφές, και, ενώ ο αρχικός κινητήρας ήταν ο ίδιος με πριν, υπήρχαν σκέψεις για χρήση εξακύλινδρων turbo μοτέρ της Toyota ή της Nissan. Οι σκέψεις δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ, αφού υπήρξαν προβλήματα και στην έγκριση τύπου για την Αμερική, κυρίως λόγω του ύψους του εμπρός μέρους, που ήταν αρκετά χαμηλότερο από το κατώτατο όριο. Κρίμα, γιατί οι Αμερικάνοι δημοσιογράφοι που δοκίμασαν το πρωτότυπο Zero P2 ήταν φανερά ικανοποιημένοι και του έδωσαν καλές κριτικές.
Ο Minoru Hayasi, αποδεχόμενος την ήττα του, εγκατέλειψε το όνειρο για οχήματα παραγωγής, και έστρεψε την προσοχή του ξανά στην κατασκευή αγωνιστικών.

Αν μικροί είχατε ένα περίεργο αυτοκινητάκι με παράξενο παρμπρίζ, που στα παιδικά σας μάτια έμοιαζε με Lamborghini, η αλήθεια είναι πως στα χέρια σας κρατούσατε ένα μοντέλο που αποτελούσε τρανό παράδειγμα της Ιαπωνικής δημιουργικότητας, που έπεσε τελικά θύμα των προτύπων και των κανονισμών: Το ξεχασμένο Dome Zero.


 
4) Mazda REPU
Η αγάπη της Mazda για τους περιστροφικούς κινητήρες είναι γνωστή, και είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία του Rotary Engined Pickup, ή αλλιώς REPU, μίας έκδοσης του Mazda B-series.

Το μοντέλο είναι το πρώτο και το μοναδικό pickup με Wankel κινητήρα, και ήταν διαθέσιμο στην αγορά από το 1974 ως το 1977. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες σπάνιες εκδόσεις των Ιαπωνικών αυτοκινήτων, το REPU στην πραγματικότητα πωλούταν στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Διαφοροποιούταν οπτικά από τα συμβατικά αδελφάκια του χάρη σε άλλη εμπρόσθια μάσκα, πρόσθετα φουσκώματα στα φτερά και διαφορετικό ταμπλό.

Η μπαταρία βρισκόταν πλέον κάτω από την καρότσα, και στο χώρο της μηχανής βασίλευε ο θρυλικός 13B. Παρόλα αυτά, η μικρή ροπή του περιστροφικού κινητήρα σήμαινε πως το όχημα δεν ήταν ο,τι πιο κατάλληλο για βαριά φορτία, και οι πωλήσεις του ξεχωριστού pickup ήταν χαμηλές.
Το Mazda REPU, χάρη στον cool χαρακτήρα και την εμφάνισή του, έχει αποτελέσει τη βάση για αρκετά βελτιωμένα οχήματα, όπου το ωφέλιμο φορτίο δεν παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο.


 
5) Toyota Sera
O Gordon Murray, ο άνθρωπος πίσω από την θρυλική McLaren F1, έχει αναφέρει πως η πηγή έμπνευσής του για το σχεδιασμό των θυρών ήταν αυτό το μικρό Toyota.
Το Toyota Serra ήταν ένα coupe 2+2 θέσεων, βασισμένο στα μηχανικά των πασίγνωστων Starlet και Paseo. Ο κινητήρας ήταν ο 5EFHE, 1500 κυβικών απόδοσης 105 ίππων.

Το πιο εντυπωσιακό σημείο του αυτοκινήτου, ήταν οι προαναφερθείσες πόρτες, που άνοιγαν διαγώνια προς τα επάνω, ένα στυλ που ονομάζεται «butterfly» επειδή θυμίζει φτερά πεταλούδας. Επίσης, το Sera είχε μεγάλες και καμπύλες γυάλινες επιφάνειες, στις οποίες, χάρη στον σχεδιασμό των θυρών, συμπεριλαμβανόταν και η οροφή.

Συνολικά πωλήθηκαν περίπου 16.000 αντίτυπα του μοντέλου, κάνοντάς το σπάνιο, συλλεκτικό, και σχετικά άγνωστο. Το γεγονός πως ο 5EFHE ανήκει στην οικογένεια κινητήρων Ε της Toyota, μέλος της οποίας είναι και ο ξακουστός turbo 4EFTE που γνωρίσαμε στα Starlet, σήμαινε πως για όσους αποζητούσαν περισσότερες επιδόσεις από το μικρό Toyota, η μετατροπή ήταν εύκολη και συχνή.
 

autoagora Team