Κιτ επισκευής ελαστικού; Ξέρεις να το χρησιμοποιείς;

Εντοπίζεις την τρύπα παρατηρώντας γύρω-γύρω στο ελαστικό. Αν είναι μικρότερη από 5-6 χλστ. σε διάμετρο, το κιτ επισκευής κάνει δουλειά. Αν η τρύπα είναι μεγαλύτερη, αν έχει σκιστεί το ελαστικό ή αν έχει πάθει ζημιά η ζάντα, το κιτ επισκευής δε θα μπορέσει να βοηθήσει και θα πρέπει να φέρεις οδική βοήθεια. Μετακινείς το αυτοκίνητο προσεκτικά έτσι ώστε η βαλβίδα αέρα να βρίσκεται στο πάνω μισό μέρος του ελαστικού. Έτσι είναι δυνατή η σταθεροποίηση της φιάλης με το υγρό σφράγισης που θα χρησιμοποιηθεί. Εάν στο ελαστικό έχει μπει κάποιο καρφί ή μια βίδα ΔΕΝ το αφαιρούμε.

Το κιτ περιλαμβάνει έναν ηλεκτρικό συμπιεστή αέρα για να ξαναφουσκώσει το ελαστικό, μια φιάλη με το ειδικό σφραγιστικό υγρό και αυτοκόλλητα προειδοποίησης. Φορώντας ειδικά προστατευτικά γάντια, αφαιρείς το καπάκι της βαλβίδας του ελαστικού και βιδώνεις σφιχτά τη φιάλη με το ειδικό σφραγιστικό υγρό την οποία έχεις κουνήσει αρκετά και ελέγξει σχετικά με την ημερομηνία λήξης. Μετά βγάζεις το καπάκι που υπάρχει στην αντίθετη μεριά της φιάλης. Εκεί θα βιδώσεις το λάστιχο που βγάζει αέρα από τον συμπιεστή και σφίγγεις γερά. Ο συμπιεστής έχει καλώδιο και παίρνει ρεύμα από βοηθητική πρίζα ή τον αναπτήρα του αυτοκινήτου.

Μόλις τελειώσεις βάζεις μπροστά τον κινητήρα και βάζεις σε λειτουργία το συμπιεστή. Ο αέρας μαζί με το ειδικό υγρό εισέρχονται στο ελαστικό, το οποίο σε λιγότερο από 10 λεπτά θα πρέπει να έχει φουσκώσει σε ένα αποδεκτό επίπεδο. Μετά σβήνεις τον συμπιεστή και πατώντας το ειδικό κουμπί που συνήθως διαθέτει τσεκάρεις την πίεση του ελαστικού. Αν το ελαστικό δεν φουσκώνει ή αν δε φτάσει κοντά στο βέλτιστο επίπεδο που αναφέρεται στο manual του αυτοκινήτου, τότε θα χρειαστεί να πάρεις τηλέφωνο οδική βοήθεια.

Εφόσον η πίεση είναι σωστή, βγάζεις τη φιάλη από τη βαλβίδα (είναι φυσιολογικό να τρέξει λίγο επισφραγιστικό υγρό) και τοποθετείς ξανά το καπάκι της τελευταίας. Βάζεις το άδειο μπουκάλι με το ειδικό υγρό σε σακούλα και το πετάς αργότερα με ασφάλεια. Μετά οδηγείς με προσοχή και χαμηλή ταχύτητα για περίπου 5 χλμ. καθώς ο αέρας μαζί με το σφραγιστικό υλικό διαχέονται γύρω και πάνω από την περιοχή της τρύπας. Μετά σταματάς και ελέγχεις ξανά το ελαστικό. Αν φαίνεται να έχει πρόβλημα καλείς οδική βοήθεια.
 
Αν παραμένει φουσκωμένο και είναι εντάξει, τοποθετείς ξανά το κιτ και συνεχίζεις να φουσκώνεις μέχρι την επιθυμητή πίεση. Τώρα μπορείς να μετακινήσεις με ασφάλεια το αυτοκίνητο, αλλά με ταχύτητα μέχρι 80 χλμ./ώρα. Επιταχύνεις, στρίβεις και φρενάρεις πολύ απαλά και μέχρι το κοντινότερο συνεργείο ή βουλκανιζατέρ καθώς η επιδιόρθωση με το κιτ επισκευής είναι μια εντελώς προσωρινή λύση που θα επιτρέψει να φτάσεις σε κάποιο βουλκανιζατέρ. Εκεί ο μηχανικός θα πρέπει να καθαρίσει καλά τη ζάντα και το ελαστικό από τον αφρό ώστε να μη μείνουν υπολείμματα (με τον καιρό θα γίνουν μια μπάλα μέσα στο ελαστικό και θα χαλάει την ζυγοστάθμιση του τροχού). Προσοχή: να αγοράσεις ξανά νέα φιάλη με ειδικό υγρό επισφράγισης.
 
 
Η αντί-ρεζέρβα

 
Εσύ τι λες: Αξίζει το κιτ επισκευής ελαστικού ή προτιμάς ρεζέρβα;